ਸ਼ੇਅਰ 22,,, 2 ,,11

ਸ਼ੇਅਰ 22,,, 2 ,,11
**ਕਭੀ ਖ਼ੁਦ ਪੇ ਕਭੀ ਹਾਲਾਤ ਪੇ ਰੋਨਾ ਆਇਆ,ਬਾਤ ਨਿਕਲੀ ਤੋ ਹਰ ਇਕ ਬਾਤ ਪੇ ਰੋਨਾ ਆਇਆ।
*ਹਮ ਤੋ ਸਮਝੇ ਥੇ ਕਿ ਭੂਲ ਚੁਕੇ ਹੈਂ ਉਨਕੋ ਫਿਰ ਯੇ ਆਜ ਕਿਸ ਬਾਤ ਪੇ ਰੋਨਾ ਆਇਆ।
*ਕਿਸ ਲੀਏ ਜੀਤੇ ਹੈਂ ਔਰ ਕਿਸ ਕੇ ਲੀਏ ਜੀਤੇ ਹੈਂ ਬਾਰਹਾ ਐਸੇ ਖ਼ਿਆਲਾਤ ਪੇ ਰੋਨਾ ਆਇਆ।।
*
*ਨਹੀਂ ਨਾਉਮੀਦ ਇਕਬਾਲ ਅਪਨੀ ਕਿਸ਼ਤੇ-ਵੀਰਾਂ ਸੇ ਜਰਾ ਨਮ ਹੋ ਤੋ ਯੇ ਮਿਟੀ ਬੜੀ ਜ਼ਰਖ਼ੇਜ ਹੈ ਸਾਕੀ।
*ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਇਨਸਾਨ ਕੀ ਆਨੰਦ-ਮੁਰਗੇ ਖ਼ੁਸ਼ਨੁਬਾ ,ਸ਼ਾਖ ਪੇ ਬੈਠਾ ਕੋਈ ਦਮ ਚਹਿਚਹਾਇਆ ਉੜ ਗਿਆ।
*ਹਜਾਰੋਂ ਸਾਲ ਨਰਗਿਸ ਅਪਨੀ ਬੇਨੂਰੀ ਪੇ ਰੋਤੀ ਹੈ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਸੇ ਹੋਤਾ ਹੈ ਚਮਨ ਮੇ ਦੀਦਾਬਰ ਪੈਦਾ।
*ਮੇਰੇ ਮਿਟਨੇ ਕਾ ਤਮਾਸ਼ਾ ਦੇਖਨੇ ਕੀ ਚੀਜ ਥੀ ਕਿਆ ਬਤਾਊਂ ਮੇਰਾ ਉਨਕਾ ਸਾਹਮਨਾ ਕਿਉਂ ਕਰ ਹੂਆ।
*ਲੁਟਤੇ ਅਗਰ ਖ਼ਿਜ਼ਾਂ ਮੇ ਤੋ ਕੋਈ ਬਾਤ ਨਾ ਥੀ ਹਮ ਕੇ ਤੋ ਰੰਜ ਹੈ ਕਿ ਲੁਟੇ ਹੈਂ ਬਹਾਰ ਮੇਂ।
*ਰਫ਼ਤਾ ਰਫ਼ਤਾ ਤੇਰੀ ਯਾਦ ਮਿਟਾ ਜਾਤੀ ਹੈ।ਵਕਤ ਕੇ ਚਿਹਰੇ ਪੇ ਗਰਦ ਸੀ ਜਮੀ ਜਾਤੀ ਹੈ।
*ਕਿਆ ਸ਼ਾਮ ਥੀ ਕਿ ਜਬ ਤੇਰੇ ਆਨੇ ਕੀ ਆਸ ਥੀ ਅਬ ਤਕ ਜਲਾ ਰਹੇ ਹੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਕੇ ਚਿਰਾਗ।।
*ਯਾਦ ਆਇਆ ਵਿਛੜਣਾ ਤੇਰਾ ਫਿਰ ਨਹੀਂ ਯਾਦ ਕਿ ਕਿਆ ਯਾਦ ਆਇਆ।
*ਮੈਂ ਤੁਝੇ ਖੋ ਕਰ ਭੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੂੰ ਯੇ ਦੇਖਾ ਤੂਨੇ ਕਿਸ ਕਦਰ ਹੌਂਸਲਾ ਹਾਰੇ ਹੂਏੇ ਇਨਸਾਨ ਮੇ ਹੈ।
*ਹੈ ਤੁਝ ਸੇ ਮੁਹੱਬਤ ਤੇ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਭੀ ਤੁਝ ਸੇ ਗੈਰੋਂ ਸੇ ਨਾ ਸ਼ਿਰਵਾ ਸ਼ਿਕਾਇਤ ਨਾ ਗਿਲਾ ਹੈ।
*ਤਕ ਰਹੀ ਹੈਂ ਪਿਆਸੀ ਜਮੀਨੇ ਮੁਝੇ ਬਾਦਲ ਹੂੰ ਮੈਂ ਲੇਕਿਨ ਬਰਸਾ ਹੂਆ।
*ਘਰ ਮੇਰਾ ਤੇਰੇ ਘਰ ਕੇ ਬਰਾਬਰ ਹੋਤਾ ਤੂ ਨਾ ਆਤਾ ਤੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਤੋ ਆਇਆ ਕਰਤੀ।
*ਜ਼ਮਾਨਾ ਹਮੇ ਮਿਟਾ ਸਕੇ ਯੇ ਜ਼ਮਾਨ ਮੇ ਦਮ ਨਹੀਂ
ਜ਼ਮਾਨਾ ਹਮਸੇ ਹੈ ਜ਼ਮਾਨੇ ਸੇ ਹਮ ਨਹੀਂ।
Converted

ਪਿਓ ,ਸਾਲੇ, ਭਣੋਈਏ ਦੇ ਰਾਜ ਅੰਦਰ

ਪਿਓ ,ਸਾਲੇ, ਭਣੋਈਏ ਦੇ ਰਾਜ ਅੰਦਰ
ਖੜ•ੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁਸ਼ਕ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਵਗਦੇ ਪਾਣੀ ਦਾ ਮੁੱਲ ਗਿਐ ਕਿਧਰੇ।
ਖਾਲੀ ਆਹਲਣੇ ਐਵੇਂ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋਏ ਝੱਖੜ ਜ਼ੁਲਮ ਦਾ ਝੁੱਲ ਗਿਐ ਕਿਧਰੇ।

ਹਰÐਰੋਜ ਨੇਹਰੇ ਚ ਟੱਕਰਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹਾਂ ਦੀਵਾ ਸਾਡਾ ਵੀ ਗੁਲ ਗਿਐ ਕਿਧਰੇ।
ਫੇਸ ਬੁੱਕ ਤੇ ਬਹਿਣ ਹੁਣ ਹੀਰ ਰਾਂਝੇ ਲਾਣਾ ਵਿਗੜ ਹੀ ਕੁਲ ਗਿਐ ਕਿਧਰੇ।
ਕਈ ਦਿਨਾ ਤੋਂ ਸਾਧ ਰੂਪੋਸ਼ ਹੋਇਐ ਰਾਜ ਉਹਦਾ ਵੀ ਹੈ ਖੁੱਲ• ਗਿਐ ਕਿਧਰੇ।
ਇੱਕ ਜੋਤਸ਼ੀ ਦੀ ਮੱਝ ਹੈ ਗੁੰਮ ਹੋਈ ਦੁਧ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਡੁੱਲ• ਗਿਐ ਕਿਧਰੇ।


ਰਾਖੀ ਦੁੱਧ ਦੀ ਬਿੱਲੇ ਬਿਠਾ ਛੱਡੇ ਨੇ ਚੇਤਾ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਭੁਅ ਹੈਗਿਐ ਕਿਧਰੇ।
ਪਿਓ ,ਸਾਲੇ, ਭਣੋਈਏ ਦੇ ਇਸ ਰਾਜ ਅੰਦਰ ਆਮ ਆਦਮੀ ਰੁਲ ਗਿਐ ਕਿਧਰੇ।
**
Converted from Satluj to Unicode

ਕਹਿਨੇ ਕੋ ਬਹੁਤ ਕੁਛ ਥਾ 10 2 11

ਕਹਿਨੇ ਕੋ ਬਹੁਤ ਕੁਛ ਥਾ 10 2 11
**ਕਹਿਨੇ ਕੋ ਬਹੁਤ ਕੁਛ ਥਾ ਅਗਰ ਥਾ ਅਗਰ ਕਹਿਨੇ ਪੇ ਆਤੇ
ਕੁਛ ਕਹਿਨੇ ਸੇ ਤੂਫਾਂ ਉਠਾ ਲੇਤੀ ਹੈ ਯੇਹ ਦੁਨੀਆਂ
ਅਪਨੀ ਤੋ ਯੇਹ ਆਦਤ ਹੈ ਕਿ ਹਮ ਕੁਛ ਨਹੀਂ ਕਹਿਤੇ।
*ਏਕ ਨੁਕਤੇ ਨੇ ਮਹਿਰਮ ਕੋ ਮੁਜ਼ਰਿਮ ਬਨਾ ਦੀਆ
ਹਮ ਦਵਾ ਲਿਖਤੇ ਰਹੇ ਵੋਹ ਦਗ਼ਾ ਪੜ•ਤੇ ਰਹੇ।
**ਖਤਰੇ ਬਹੁਤ ਹੈਂ ਮੁਹੱਬਤ ਕੀ ਰਾਹੋਂ ਮੇ ਅਪਨੇ ਭੀ ਜਹਾਂ ਬੇਗਾਨੇ ਹੋ ਜਾਤੇ ਹੈਂ।
*ਅੱਛਾ ਹੈ ਦਿਲ ਕੇ ਪਾਸ ਰਹੇ ਪਾਸਵਾਨੇ ਅਕਲ, ਲੇਕਿਨ ਕਭੀ ਕਭੀ ਇਸੇ
ਤਨਹਾ ਭੀ ਛੋੜ ਦੇ।
*ਜਾਨੇ ਕੀ ਜ਼ਿਦ ਹੈ ਤੋ ਜਾਓ ਅਬ ਦੇਰ ਕਿਸ ਲੀਏ
ਗੁਜ਼ਰੇਗੀ ਜਿਸ ਤਰਹ ਸੇ ਹਮ ਭੀ ਗੁਜ਼ਾਰ ਲੇਂਗੇ।
*ਸਿਰਫ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ਬਿਆਂ ਰੰਗ ਬਦਲ ਦੇਤਾ ਹੈ
ਸੱਚ ਪੂਛੋ ਦੁਨੀਆਂ ਮੇ ਕੁਛ ਭੀ ਨਯਾ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ।
*ਤੁਮ ਹਮਾਰੇ ਕਿਸੀ ਤਰਹ ਨਾ ਹੂਏ ਬਰਨਾ ਦੁਨੀਆਂ ਮੇ ਕਿਆ ਨਹੀਂ ਹੋਤਾ।
*ਕੁਛ ਰੋਜ ਯੇਹ ਭੀ ਰੰਗ ਰਹਾ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਾ ਆਂਖ ਉਠ ਗਈ ਜਿਧਰ ਬਸ ਉਧਰ ਦੇਖਤੇ ਰਹੇ।
*ਯੇਹ ਸੋਚ ਕਰ ਹਮ ਦਿਲ ਕੋ ਬਹਿਲਾ ਰਹੇ ਹੈਂ
ਅਬ ਵੋਹ ਚਲ ਚੁਕੇ ਹੈਂ ਅਬ ਵੋਹ ਆ ਰਹੇ ਹੈਂ।
*ਹਮ ਬਾਵਫ਼ਾ ਥੇ ਇਸ ਲੀਏ ਨਜ਼ਰੋਂ ਸੇ ਗਿਰ ਗਏ ਸ਼ਾਇਦ ਤੁਮੇ ਤਲਾਸ਼
ਕਿਸੀ ਬੇਵਫ਼ਾ ਕੀ ਥੀ।
*ਤੁਮ ਭੀ ਬਦਲ ਹੀ ਜਾਓ ਜ਼ਮਾਨੇ ਕੇ ਸਾਥ ਸਾਥ ਮੇਰਾ ਨਾ ਸਾਥ ਦੋ ਕਿ ਬੁਰਾ ਮਾਨਤੇ ਹੈਂ ਲੋਗ।
*ਦਿਲ ਅਭੀ ਪੂਰੀ ਤਰਹ ਟੂਟਾ ਨਹੀਂ ਦੋਸਤੋਂ ਕੀ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਚਾਹੀਏ।
*ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕਾ ਨਸੀਬ ਕਿਆ ਕਹੀਏ ਏਕ ਸੀਤਾ ਥੀ ਜੋ ਸਤਾਈ ਗਈ।
*ਕਹੀਂ ਪੇ ਧੂਪ ਕੀ ਚਾਦਰ ਵਿਛਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ,ਕਹੀਂ ਸ਼ਾਮ ਸਿਰਹਾਨੇ ਲਗਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਦਕਾਨਦਾਰ ਤੋ ਮੇਲੇ ਮੇ ਲੁੱਟ ਗਏ ਯਾਰੋ ਤਮਾਸ਼ਬੀਨ ਦੁਕਾਨੇ ਸਜਾ ਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।
ਲਹੂ ਲੁਹਾਨ ਨਜ਼ਾਰੋਂ ਕਾ ਜ਼ਿਕਰ ਆਇਆ ਤੋ ਸ਼ਰੀਫ ਲੋਗ ਉਠੇ ਦੂਰ ਜਾਕੇ ਬੈਠ ਗਏ।
**


*
Converted

^^^^****ਦਿਲ ਕਾ ਦਰਦ???9 ,2 11

^^^^****ਦਿਲ ਕਾ ਦਰਦ???9 ,2 11
fਦਿਲ ਕਾ ਦਰਦ ਭੁਲਾਨੇ ਖਾਤਿਰ ਦਿਨ ਭਰ ਹੰਸਤੇ ਰਹਿਤੇ ਹੈਂ
ਰੋ ਲੇਤੇ ਹੈਂ ਜਾਗ ਕੇ ਸਾਰੀ ਸਾਰੀ ਰਾਤ।
*ਕੋਈ ਕਦਰਦਾਨ ਨਾ ਮਿਲਾ ਦਿਲ ਕਾ ਇਸ ਜ਼ਮਾਨੇ ਮੇ
ਯੇਹ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਟੂਟਗਿਆ ਦੇਖਨੇ ਦਿਖਾਨੇ ਮੇ।
*ਹਮ ਭੀ ਕਰੇਂਗੇ ਭੁਲਾਨੇ ਕੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ੇਂ ਤੁਮ ਸੇ ਭੀ ਹੋ ਸਕੇ ਤੋ ਨਾ ਆਨਾ ਖਿਆਲ ਮੇ।
*ਆਪ ਤੋ ਆਪ ਹੈਂ ਆਪ ਸਭ ਕੁਛ ਹੈਂ ਔਰ ਹੈਂ ਔਰ ,ਔਰ ਕੁਛ ਭੀ ਨਹੀਂ
*ਤੁਮ ਹੋ ਹਰਜਾਈ ਤੋ ਅਪਨਾ ਯਹੀ ਤੌਰ ਸਹੀ
ਤੁਮ ਨਹੀਂ ਔਰ ਸਹੀ ਔਰ ਨਹੀਂ ਔਰ ਸਹੀ।
*ਗੈਰੋਂ ਸੇ ਸੁਨਾ ਤੂਨੇ , ਗੈਰੋਂ ਸੇ ਕਹਾ ਤੂਨੇ ਕੁਛ ਹਮ ਸੇ ਸੁਨਾ ਹੋਤਾ ਕੁਛ ਹਮ ਸੇ ਕਹਾ ਹੋਤਾ।
*ਮੈਂ ਜਬ ਭੀ ਉਨਕੇ ਖਿਆਲੋਂ ਮੇ ਖੋ ਜਾਤਾ ਹੂੰ ,ਵੋਹ ਖੁਦ ਭੀ ਬੁਲਾਏ ਤੋ ਬੁਰਾ ਲਗੇ ਹੈ ਮੁਝੇ।
*ਕਿਤਨੇ ਹੁਸੀਨ ਲੋਗ ਥੇ ਮਿਲ ਕੇ ਏਕ ਵਾਰ ਆਂਖੋਂ ਮੇ ਜ਼ਜ਼ਬ ਹੋ ਦਿਲ ਮੇ ਸਮਾ ਗਏ।
*ਹੋ ਗਿਆ ਜਬ ਇਸ਼ਕ ਹਮਆਗੋਸ਼ –ਤੂਫਾਨੇ ਸ਼ਬਾਬ
ਅਕਲ ਬੈਠੀ ਰਹਿ ਗਈ ਸਾਹਿਲ ਪੇ ਸ਼ਰਮਾਈ ਹੂਈ।
*ਬਾਵਜ਼ੂਦੇ ਤਲਾਸ਼ ਮਿਲ ਨਾ ਸਕਾ ਏਕ ਇਨਸਾਨ ਕੀ ਜਰੂਰਤ ਥੀ ।
*ਕਿਸੀ ਕੇ ਏਕ ਆਂਸੂ ਪਰ ਹਜਾਰੋਂ ਦਿਲ ਤੜਪਤੇ ਹੈਂ
ਕਿਸੀ ਕਾ ਉਮਰ ਭਰ ਰੋਨਾ ਯੂੰ ਹੀ ਬੇਕਾਰ ਜਾਤਾ ਹੈ।
*ਦੇਖਨਾ ਮੇਰੀ ਪਾਕੀਜ਼ਾ ਮੁਹੱਬਤ ਕਾ ਅਸਰ ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਮੇ ਢਲ ਜਾਓਗੇ ਮੇਰੇ ਜਾਨੇ ਕੇ ਬਾਦ।
*ਰੂਠਨੇ ਵਾਲੇ ਸੇ ਕੋਈ ਇਤਨਾ ਤੋ ਜਾਕਰ ਪੂਛੇ ਖ਼ੁਦ ਹੀ ਰੂਠੇ ਰਹੇ ਜਾਂ ਹਮ ਸੇ ਮਨਾਇਆ ਨਾ ਗਿਆ।
*ਮੁਝੇ ਖ਼ਬਰ ਨਹੀਂ ਹੈ ਐ ਹਮਦਮੋ ,ਸੁਨਾ ਯੇ ਹੈ ਕਿ ਦੇਰ ਤਕ ਅਬ ਮੈਂ ਉਦਾਸ ਰਹਿਤਾ ਹੂੰੰ

ਗਜ਼ਲ 31 ਜਨਵਰੀ 2011

ਗਜ਼ਲ 31 ਜਨਵਰੀ 2011
ਆਪਣੀ ਕਲਮ ਤੋਂ ਸਦਾ ਹੀ ਗੱਲ ਸਿਆਣੀ ਲਿਖਣਾ।
ਦੁੱਧ ਨੂੰ ਸਦਾ ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਤਾਈਂ ਪਾਣੀ ਲਿਖਣਾ।
ਜਿਸ ਰੁੱਤ ਵਿੱਚ ਇਹ ਝੱਲਾ ਦਿਲ ਗੁੰਮਸੁੰਮ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ
ਉਹ ਰੁੱਤ ਇੱਕ ਆਈ ਸੀ ਚੰਦਰੀ ਮਰਜਾਣੀ ਲਿਖਣਾ।
ਜਦ ਇਹ ਆਪਣਾ ਝੱਲਾ ਦਿਲ ਗੰਮਸੁੰਮ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ
ਉਹ ਤਰਾਂ ਵੀ ਇੱਕ ਰੁੱਤ ਆਈ ਸੀ ਮਰ ਜਾਣੀ ਲਿਖਣਾ।
ਇਹ ਚੰਦਰੀ ਸਿਆਸਤ ਦੇ ਤੰਦ ਨਿਖੇੜਨ ਦੀ ਨਾ ਸੋਚੀਂ
ਇਹ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਉਲਝੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤਾਣੀ ਲਿਖਣਾ ।
Îਮੰਦਰਾਂ ,ਡੇਰਿਆਂ ,ਧਰਮ ਸਥਾਨਾ ਉੱਤੇ ਬਚਪਨ ਵਿੱਚ
ਅਨਜਾਣਪੁਣੇ ਵਿੱਚ ਖ਼ਾਕ ਬੜੀ ਸੀ ਛਾਣੀ ਲਖਣਾ।
ਧਰਤੀ ਤਾਈਂ ਨਰਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਤੁਲਿਐ ਅਜਕੱਲ•
ਇਸ ਸਿਆਣੇ ਬੰੰਦੇ ਨੂੰ ਇੱਕ ਨਾਸਮਝ ਪ੍ਰਾਣੀ ਲਿਖਣਾ।
ਪੈਸੇ ਦੀ ਹੈਂਕੜ ਵਿੱਚ ਹੀ ਜੋ ਰਹਿ ਗਏ ਹਨ ਬੁੱਢੇ ਹੋ ਕੇ
ਏਦਾਂ ਦੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਸੀ ਮੇਰੇ ਵੀ ਹਾਣੀ ਲਿਖਣਾ।
ਹੁਣ ਨਾ ਚਿੜੀ ਚੂਹਕਦੀ ਸੁਬ•ਾ ਸਵੇਰੇ ਨਾ ਤੁਰਦੇ ਪਾਂਧੀ
ਮੁੱਦਤਾਂ ਤੋਂ ਗਾਇਬ ਹੋਗੇ ਰਿੜਕਣਾ ਤੇ ਮਧਾਣੀ ਲਿਖਣਾ।
ਗੋਲੀ ਚਲਦੀ ਹੀ ਰਹਿਣੀ ਹੈ ਤੇ ਬਾਰੂਦ ਨੇ ਮਚਦੇ ਰਹਿਣੈ
ਸਮਾਜ ਚ ਜਿੰਨ•ਾ ਚਿਰ ਇਹ ਰਹਿਣੀ ਹੈ ਵੰਡ ਕਾਣੀ ਲਿਖਣਾ।
ਭਿੱਜ ਗਈ ਰੀਝ ਮੇਰੀ ਤੇਰੇ ਦਰਵਾਜੇ ਅੱਗੇ ਆਕੇ ਮਹਿਰਮ
Êਪਰ ਪੱਥਰ ਦਿਲ ਤੂੰ ਹਮਦਰਦੀ ਦੀ ਛੱਤਰੀ ਨਾ ਤਾਣੀ ਲਿਖਣਾ।
Ñਲੱਟ ਲੱਟ ਮੱਚਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਜਦੋਂ ਤਾਂ ਬੜਾ ਹੀ ਇਹ ਹੱਸਦੀ ਏ ਦਿੱਲੀ
ਇਸ ਦਿੱਲੀ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਰ ਗਿਰਾਂ ਅਤੇ ਪੁਤਰਾਂ ਤਾਈਂ ਖਾਣੀ ਲਿਖਣਾ।
ਜਿਹੋ ਜਿਹੀ ਪਰਜਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਉਥੇ ਰਾਜਾ ਵੀ ਉਸ ਤਰਾਂ ਦਾ ਹੀ ਹੁੰਦੈ
ਇਸ ਪਰਜਾ ਨੂੰ ਮੁਢ ਕਦੀਮ ਤੋਂ ਲਾਈਲੱਗ ਤੇ ਅਨਜਾਣੀ ਲਿਖਣਾ।
ਸਾਧ,ਪੁਰੋਹਿਤ,ਵਜ਼ੀਰ ,ਵਪਾਰੀ ਅਤੇ ਇਹ ਸਾਰੀ ਹੀ ਅਫ਼ਸਰਸ਼ਾਹੀ
ਲਿਖਣੀਆਂ ਖੂਨ ਪੀਣੀਆਂ ਜੋਕਾਂ ਨੇ ਤੇ ਗਿਰਝਾਂ ਦੀ ਢਾਣੀ ਲਿਖਣਾ।
ਗ਼ਜ਼ਲ ਮਾਸ਼ੂਕ ਦਿਆਂ ਜਲਵਿਆਂ ਤੋਂ ਤਾਂ ਚਿਰ ਦੀ ਵਾਰਫ਼ ਹੋ ਚੁਕੀ ਹੈ
ਇਸ ਵਿੱਚ ਹੁਣ ਬੇਵਾ ਦੇ ਮੱਥੇ ਸ਼ਿਕਨ ਦੀ ਦਰਦ ਕਹਾਣੀ ਲਿਖਣਾ।
ਅਮਰਜੀਤ ਢਿੱਲੋਂ ਨੇ ਤੰਗੀ ,ਗੁਰਬਤ ਬਹੁਤ ਹੰਢਾਈ ਹੈ ਬੇਸ਼ਕ ਪਰ
ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਪਲ ਪਲ ਹੈ ਰੱਜ ਰੱਜ ਕੇ ਮਾਣੀ ਲਿਖਣਾ।


Converted from Satluj

jo hass nahi sakda......

* ਕੋਈ ਦਿਲ ਟੂਟਾ ਤੋ ਆਈ ਯੇ ਆਵਾਜ ਦੋਸਤੀ ਕਾ ਬੱਸ ਯਹੀ ਅੰਜ਼ਾਮ ਹੈ।
*ਅਸੀਂ ਹੱਸਣਾ ਗੁਆਂਢ ਵਿੱਚ ਵੱਸਣਾ ਤੂੰ ਵਿਹੜੇ ਵਿੱਚ ਕੰਧ ਮਾਰ ਲੈ

*ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਤੇ ਭਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਜਾਂ ਉਹ ਕਢਦਾ ਧਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
Îਮੋਟਾ ਸ਼ਾਹੂਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਜਾਂ ਮੂਲੋਂ ਲਾਚਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਉਸਦੇ ਸਿਰ ਉਧਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਜਾਂ ਫਿਰ ਤੇਜ ਬੁਖਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਜਾਂ ਕਢਦਾ ਅਖ਼ਬਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਪੀਲਾ ਪੱਤਰਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਖ਼ਬਰਾਂ ਦਾ ਮਧੋਲਿਆ ਰਹਿੰਦੈ ਹਰ ਵੇਲੇ
ਜਾਂ ਲੱਭਦਾ ਇਸ਼ਤਿਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਰਿਜ਼ਕ ਦੀ ਖਾਤਿਰ ਪਰਦੇਸਾਂ ਵਿੱਚ ਫਿਰਦਾ ਹੈ
ਘਰ ਵਿੱਚ ਧੀ ਮੁਟਿਆਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਇੰਗਲਿਸ਼ ਐਮ ਏ ਕਰ ਸਹਿਕਾਰੀ ਸਭਾ ਦੇ ਵਿੱਚ
ਲਗਿਆ ਸੇਵਾਦਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਰਾਤੀਂ ਦਾਰੂ ਪੀਕੇ ਬਹੁਤਾ ਹੱਸਿਆ ਹੈ
ਹੋਇਆ ਦਿਨ ਬੀਮਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਵੱਡ ਆਕਾਰੀ ਬੰਦੇ ਇੱਥੇ ਲੱਭਦੇ ਨਹੀਂ
ਉਹ ਲੱਭਦਾ ਨਿਰੰਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਅੱਜ ਕੱਲ• ਦੀਵਾਲੇ ਦੇ ਦੀਵੇ ਵਿਕਦੇ ਨਹੀਂ
ਉਹ ਪੁਰਾਣਾ ਘੁਮਿਆਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਚੋਰੀ ਕਰਕੇ ਗੀਤ ਤੇ ਬਣ ਸਕਤਾਜ ਗਿਆ
ਉਹ ਨਕਲੀ ਫ਼ਨਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਗਦੀਓਂ ਲੱਥੇ ਵਜ਼ੀਰ ਦੇ ਜ਼ਿਹਨ ਚ ਘੁੰਮ ਰਹੀ
ਝੰਡੀ ਵਾਲੀ ਕਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਜਿਤਣ ਵਾਲੇ ਮੁੱਛਾਂ ਨੂੰ ਤਾਅ ਦਿੰਦੇ ਨੇ
ਉਸਨੂੰ ਦਿਸਦੀ ਹਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
Ñਲੁੱਟਦਾ ਲੁੱਟਦਾ ਲੋਕਾਂ ਤਾਈਂ ਬਣ ਬੈਠਾ
ਅੱਜ ਉਹ ਪਹਿਰੇਦਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਦੁਨੀਆਂ ਤਾਈਂ ਡਰਾਵੇ ਦੇ ਦੇ ਨਰਕਾਂ ਦੇ
ਬਣਿਆ ਪਰਵਰਿਦਗਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।
ਢਿੱਲੋਂ ਵਰਗੇ ਦੀਵਾਨੇ ਹੀ ਹੱਸਦੇ ਨੇ ਇੱਥੇ
ਦੁਖੀਆ ਸੱਭ ਸੰਸਾਰ ਹੈ ਜੋ ਹੱਸ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

2 2 2011 shaar

ਉਰਦੂ ਸ਼ੇਅਰ
*ਅਪਨੇ ਅੰਦਰ ਕੁਲ ਯਹਾਂ ਕੀ ਬਸਤੀਆਂ ਆਬਾਦ ਹੈਂ ਖ਼ੁਦ ਮੇ ਡੂਬੋਗੇ ਤੋ ਸੱਭ ਸੇ
ਆਸ਼ਨਾ(ਪਰੀਚਿਤ) ਹੋ ਜਾਓਗੇ।
*ਇਸ਼ਕ ਅਦਬ ਕਾ ਨਾਮ ਹੈ ਦੋਸਤ ,ਯੇਹ ਭੀ ਅਦਬ ਮੇ ਸ਼ਾਮਿਲ ਹੈ
ਜਿਸਕੀ ਮੁਹੱਬਤ ਦਿਲ ਮੇ ਬਸੀ ਹੋ ਉਸਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਏਂ ਕਮ ।**
*ਕਮਜੋਰੀ ਏ ਨਿਗਾਹ ਨੇ ਸੰਜੀਦਾ ਕਰ ਦੀਆ ,ਜਲਵੋਂ ਸੇ ਛੇੜਛਾੜ ਕੀ ਆਦਤ ਨਹੀਂ ਰਹੀ।
*ਇਧਰ ਸੇ ਆਜ ਵੋਹ ਗੁਜ਼ਰੇ ਤੋ ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਕੇ ਗੁਜ਼ਰੇ ਅਬ ਉਨਸੇ ਭੀ ਹਮਾਰੀ ਬੇਕਸੀ ਦੇਖੀ ਨਹੀਂ ਜਾਤੀ।
*ਰੱਦੀ ਕੇ ਭਾਓ ਵੇਚਨੇ ਨਿਕਲੇ ਹੈਂ ਜਿਸੇ ਲੋਗ ਯੇ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੋਈ ਪੜ•ਾ ਹੂਆ ਅਖ਼ਬਾਰ ਤੋ ਨਹੀਂ
*ਗਰਮੀ ਏ ਦੌਰਾਂ ਮੇ ਪਿਘਲੇ ,ਆਬਸ਼ਾਰੋਂ ਮੇ ਵੰਟੇ,ਲਾਖ ਚਟਾਨੋ ਸੇ ਗੁਜ਼ਰੇ ਤਬ ਕਹੀਂ ਦਰਿਆ ਹੂਏ
*ਏਕ ਦੋ ਜ਼ਖ਼ਮ ਨਹੀਂ ਸਾਰਾ ਜਿਸਮ ਹੈ ਛਲਨਂੀ,ਦਰਦ ਬੇਚਾਰਾ ਪਰੇਸ਼ਾਂ ਹੈ ਕਿ ਕਹਾਂ ਸੇ ਉਠੂੰ
*ੋਆਂਖ ਪੁਰਨਮ ਹੈ ਜਿਸ ਸੇ ਜਿਗਰ ਜਲਤਾ ਹੈ।ਕਿਆ ਤਮਾਸ਼ਾ ਹੈ ਕਿ ਬਰਸਾਤ ਮੇ ਘਰ ਜਲਤਾ ਹੈ।
*ਰਹਿਤੇ ਹਮਾਰੇ ਪਾਸ ਤੋ ਯੇ ਟੂਟਤੇ ਜਰੂਰ ,ਅਛਾ ਕੀਆ ਜੋ ਆਪਨੇ ਸਪਨੇ ਚੁਰਾ ਲੀਏ
*ਮਨ ਕੀ ਮੈਲ ਛੁਪਾਨੇ ਕੇ ਲੀਏ ਕੁਛ ਲੋਗ ਉਜਲੇ ਦਾਮਨ ਧੋਨੇ ਲਗੇ ਹੈਂ।
*ਫੂਲ ਸੇ ਆਸ਼ਕੀ ਕਾ ਹੁਨਰ ਸੀਖ ਲੇ ਤਿਤਲੀਆਂ ਖ਼ੁਦ ਰੁਕੇਂਗੀ ਸਦਾਏਂ ਨਾ ਦੇ
*ਰਾਜ ਜਬ ਸੀਨੇ ਸੇ ਬਾਹਰ ਹੋ ਗਿਆ ਅਪਨਾ ਨਹੀਂ ਉਠਾ ਨਹੀਂ ਸਕਤੇ ਹੈਂ ਆਂਸੂ ਰੇਤ ਪੇ ਬਿਖ਼ਰੇ ਹੂਏ
*ਮੌਤ ਪਰ ਤੋ ਬਸ ਨਹੀਂ ਹੈ ਦੋਸਤੋ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋ ਅਪਨੇ ਬਸ ਮੇ ਕੀਜੀਏ।
*ਸ਼ੁਕਰੀਆ ਆਪ ਕੀ ਨਿਵਾਜ਼ਿਸ ਕਾ ਦਿਨ ਗੁਜ਼ਰਤੇ ਹੈਂ ਕਾਮ ਚਲਤਾ ਹੈ।
*ਯੇ ਹੁਨਰ ਭੀ ਜਰੂਰਂੀ ਹੈ ਇਸ ਜ਼ਮਾਨੇ ਮੇ ਕਿਤਨਾ ਝੁਕ ਕਰ ਕਿਸੇ ਸਲਾਮ ਕਰੇਂ
*ਦੁਸ਼ਮਨੀ ਜਮ ਜਮ ਕਰੋ ਲੇਕਿਨ ਯੇ ਗੁੰਜ਼ਾਇਸ਼ ਰਹੇ ਕਲ• ਅਗਰ ਹਮ ਦੋਸਤ ਹੋ ਜਾਏਂ ਤੋ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਨਾ ਹੋਂ
*ਲੋਗ ਤੋ ਮੰਦਰ ਔਰ ਮਸਜਿਦ ਬਨਾਨੇ ਮੇ ਰਹੇ
ਭੂਖ ਸੇ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਫੁਟਪਾਥ ਪੇ ਮਰਤੀ ਰਹੀ।
*ਜੀਓ ਤੋ ਐਸੇ ਜੀਓ ਕਿ ਜੈਸੇ ਸਭ ਤੁਮਹਾਰਾ ਹੈ ਮਰੋ ਤੋ ਐਸੇ ਕਿ ਜੈਸੇ ਤੁਮਹਾਰਾ ਕੁਛ ਭੀ ਨਹੀਂ।
*ਆਦਮੀ ਕੇ ਜ਼ਿਹਨ ਮੇ ਥਾ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਖ਼ੌਫ਼ Àਸਕਾ ਕਿਸੀ ਨੇ ਖ਼ੁਦਾ ਨਾਮ ਰੱਖ ਦੀਆ।
*ਲੜਤੇ ਹੈਂ ਬਾਹਰ ਜਾਕਰ ਸ਼ੇਖ ਔ ਬਹ੍ਰਿਮਣ ,ਪੀਤੇ ਹੈਂ ਮੈਅਕਦੇ ਮੇ ਸਾਗਰ ਬਦਲ ਬਦਲ ਕਰ।
*ਗੁਨਗੁਨਾਤੀ ਸੀ ਕੋਈ ਰਾਤ ਭੀ ਆ ਜਾਤੀ ਹੈ।ਆਪ ਆਤੇ ਹੈਂ ਬਰਸਾਤ ਭੀ ਆ ਜਾਤੀ ਹੈ।
>ਵਕਤ ਮੁਝ ਪਰ ਦੋ ਕਠਿਨ ਗੁਜ਼ਰੇ ਹੈਂ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਮੇ ,ਇਕ ਤੇਰੇ ਆਨੇ ਸੇ ਪਹਿਲੇ ਇਕ ਤੇਰੇ ਜਾਨੇ ਕੇ ਬਾਦ

*ਮਹਿਫਿਲ ਮੇ ਤੇਰੀ ਆਕੇ ਯੂੰ ਬੇਆਬਰੂ ਹੂਏ,ਪਹਿਲੇ ਆਪ ਸੇ ਤੁਮ ਫਿਰ ਤੁਮ ਸੇ ਤੂ ਹੂਏ।
Ðਰੰਜ਼ ਸੇ ਜਬ ਗੁਫ਼ਤਗੂ ਹੋਨੇ ਲਗੀ। ਆਪ ਸੇ ਤੁਮ ,ਤੁਮ ਤੂ ਹੋਨੇ ਲਗੀ।
*ਜਾਦੂ ਥਾ ਜਾ ਤਲਿਸਮ ਤੁਮਹਾਰੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ਮੇ ਤੁਮ ਝੂਠ ਕਹਿ ਰਹੇ ਥੇ
Îਮੁਝੇ ਇਤਬਾਰ ਥਾ।
*ਇਸ ਨਹੀਂ ਕਾ ਕੋਈ ਇਲਾਜ ਨਹੀਂ। ਰੋਜ ਕਹਿਤੇ ਹੈਂ ਆਪ ਆਜ ਨਹੀਂ।
*ਇਕ ਹਾਲ ਮੇ ਇਨਸਾਂ ਕੀ ਬਸਰ ਹੋ ਨਹੀਂ ਸਕਤੀ ਅਬ ਰੰਗ ਤਬੀਅਤ ਕਾ ਬਦਲ ਜਾਏ ਤੋ ਅਛਾ।
*ਆਏ ਥੇ ਸੈਰ ਏ ਗੁਲਸ਼ਨ ਕੋ ਸੈਰ ਏ ਗੁਲਸ਼ਨ ਕਰ ਚਲੇ
ਸੰਭਾਲ ਮਾਲੀ ਬਾਗ ਅਪਨਾ ਹਮ ਤੋ ਅਪਨੇ ਘਰ ਚਲੇ।
*ਵੋਹ ਜੋ ਵੇਚਤੇ ਥੇ ਦਵਾਏ ਦਰਦੇ ਦਿਲ ,ਵੋਹ ਦੁਕਾਨ ਅਪਨੀ ਬੜਾ ਕੇ ਚਲੇਗਏ।
*ਚੋਰ ਬਨਤਾ ਨਾ ਬੱਚਾ ਤੋ ਔਰ ਕਿਆ ਬਨਤਾ ਜਬ ਖਿਲੌਨਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਮੇ ਸਸਤਾ ਕੋਈ।
*ਸ਼ਾਮ ਕੇ ਸਾਂਵਲੇ ਚਿਹਰੇ ਕੋ ਨਿਖਾਰਾ ਜਾਏ ,ਕਿਉਂ ਨਾ ਸਾਗਰ ਮੇ ਕੋਈ ਚਾਂਦ ਉਤਾਰਾ ਜਾਏ।
ਦੀਆ ਖ਼ਾਮੋਸ਼ ਹੈ ਲੇਕਿਨ ਕਿਸੀ ਕਾ ਦਿਲ ਤੋ ਜਲਤਾ ਹੈ
ਚਲੇ ਆਓ ਜਹਾਂ ਤੱਕ ਰੌਸ਼ਨੀ ਮਾਲੂਮ ਹੋਤੀ ਹੈ।
*ਮੁਝਕੋ ਯੇ ਆਰਜ਼ੂ ਵੋਹ ਉਠਾਏਂ ਨਕਾਬ ਖ਼ੁਦ ਉਨਕੋ ਯੇ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਤਕਾਜ਼ਾ ਕਰੇ ਕੋਈ।
ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬੈਠੀ ਥੀ ਅਪਨੇ ਹੁਸਨ ਪਰ ਫੂਲੀ ਹੂਈ ,ਮੌਤ ਨੇ ਆਤੇ ਹੀ ਸਾਰਾ ਰੰਗ ਫੀਕਾ ਕਰ ਦੀਆ।
*ਯੂੰ ਤੋ ਜੀਵਨ ਕੇ ਕਾਲਜ ਮੇ ਹਮ ਨੇ ਭੀ ਕਮ ਨਹੀਂ ਪੜ•ਾ ਫਿਰ ਹਮ ਕੁਛ ਸੀਖ ਨਾ ਪਾਏ ਖਾਸ
ਜ਼ੁਬਾਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਕੀ।
*ਹਾਲ ਏ ਦਿਲ ਉਨਸੇ ਕਹਿ ਚੁਕੇ ਸੌ ਵਾਰ ਫਿਰ ਭੀ ਕਹਿਨੇ ਕੀ ਬਾਤ ਬਾਕੀ ਹੈ।
*ਏਕ ਪੰਛੀ ਹੀ ਤੋ ਉੜਾ ਲੇਕਿਨ ਸਾਰੀ ਬਗੀਆ ਉਦਾਸ ਲਗਤੀ ਹੈ।
*ਕੋਈ ਦਿਲ ਟੂਟਾ ਆਈ ਯਹੀ
Converted from Satluj to