ਕੋਇਲ ਕੂਕ ਸੁਣ ਯਾਤਰੀ ਪੀੜ ਮੰਨੇ, ਉਸ ਸਫਰ ਦੀ ਜਿਹੜਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕਿਆ।
ਉਸ ਮਿਹਨਤ ਦੀ ਜਿਸ ਦਾ ਨਹੀਂ ਫਲ ਮਿਲਿਆ, ਉਸ ਖੁਸ਼ੀ ਦੀ ਜੋ ਨਹੀਂ ਵਰ ਸਕਿਆ।
ਆਵੇ ਯਾਦ ਉਹ ਸ਼ੂਕਦੀ ਨਦੀ ਉਸ ਨੂੰ ਜਿਸਦੇ ਵਿੱਚ ਨਾ ਉੱਤਰ ਕੇ ਤਰ ਸਕਿਆ।
ਰੰਗ ਉਸ ਅੱਗੇ ਕਰਦੇ ਜੋਦੜੀ ਰਹੇ ਪਰ ਉਹ ਪਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਭਰ ਸਕਿਆ।
ਦਿਲਾ ਮੇਰਿਆ ਤੰਗੀ...
ਦਿਲਾ ਮੇਰਿਆ ਤੰਗੀ ਵਿੱਚ ਸਬਰ ਕਰਲੈ, ਆਸ ਰੱਖ ਨਾ ਹੋਰ ਸਹਾਰਿਆਂ ਤੋਂ।
ਮਿੱਚੀ ਰਹਿਣ ਦੇ ਮੁੱਠੀ, ਨਹੀਓ ਕੱਖ ਰਹਿੰਦਾ, ਪੱਲੇ ਆਪਣੇ ਪੱਲਾ ਪਸਾਰਿਆਂ ਤੋਂ।
ਜਦੋਂ ਜਿਉਣ ਦੀ ਮੁਕਦੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਮੂੰਹ ਫੇਰਦਾ ਬੰਦਾ ਨਜ਼ਾਰਿਆਂ ਤੋਂ।
ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਬੁਢਾਪਾ ਹੈ ਉਦੋਂ ਆਉਂਦਾ ਨਾ ਕਿ ਦਰਜਨਾਂ ਵਰ੍ਹੇ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆਂ ਤੋਂ।
ਰੁੱਤਾਂ ਬਦਲੀਆਂ ਬਦਲਿਆ....
ਰੁੱਤਾਂ ਬਦਲੀਆਂ ਬਦਲਿਆ ਰਾਜ ਐਪਰ, ਨੇਤਾ ਬਣੇ ਉਹੀਉ ਚਾਚੇ ਤਾਊ ਪਿਆਰੇ।
ਪਹਿਲਾਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਦਫਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਟਦੇ ਸਾਨੂੰ ਦਫਤਰਾਂ ਦੇ ਨੇ ਬਾਊ ਪਿਆਰੇ।
ਮਹਾਰਾਜਾ ਰਣਜੀਤ ਸਿੰਘ ਰਾਜ ਕਹਿੰਦੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਰਣਜੀਤ ਕਦ ਆਊ ਪਿਆਰੇ।
ਬਿਨਾ ਰਿਸ਼ਵਤੋਂ ਲਾਂਵਦੇ ਅੱਗ ਉਹੀਉ, ਜਿਹੜੇ ਮਹਿਕਮੇ ਅੱਗ ਬੁਝਾਊ ਪਿਆਰੇ।
ਸੁਬ੍ਹਾ ਰੁੱਖ ਦੀ...
ਸੁਬ੍ਹਾ ਰੁੱਖ ਦੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਕਿਤਾਬ ਉੱਤੇ, ਪੰਛੀ ਲੈਂਦੇ ਨੇ ਉੱਠ ਕੇ ਵਾਕ ਸੁਆਮੀ।
ਐਨੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਕਿ ਪੱਤਾ ਡਿੱਗੇ ਦਾ ਵੀ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਵੇਲੇ 'ਚ ਸੁਣੇ ਖੜਾਕ ਸੁਆਮੀ।
ਉਸ ਸਮੇਂ ਫਿਰ ਡੇਰਿਆਂ ਮੰਦਰਾਂ ਵੱਲ ਬਣੇ ਜਾਂਦੇ ਪੁਜਾਰੀ ਨੇ ਡਾਕ ਸੁਆਮੀ।
ਸ਼ੋਰ ਉਗਲਦੇ ਲਾਊਡ ਸਪੀਕਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਡੀ ਰੂਹ ਦਾ ਰੁਆਉਣ ਜੁਆਕ ਸੁਆਮੀ।
ਬੰਦੇ ਕੋਲੋਂ ਜਦੋਂ...
ਬੰਦੇ ਕੋਲ ਜਦੋਂ ਮੁਕ ਤਮਾਨ ਜਾਵੇ, ਮੂੰਹ ਫੇਰ ਲੈਂਦੇ ਸੱਭੇ ਸਾਕ ਬੇਲੀ।
ਹਾਲ ਪੁੱਛਦੇ ਲੋਕ ਦਿਲਲੱਗੀ ਦੇ ਲਈ ਐਵੇਂ ਮਾਰ ਜਾਂਦੇ ਦੂਰੋਂ ਹਾਕ ਬੇਲੀ।
ਵਿਹਲੜ ਮਹਿਲ ਉਸਾਰ ਕੇ ਕਰਨ ਮੌਜਾਂ ਕਿਰਤੀ ਰਹਿੰਦੇ ਨੇ ਛਾਣਦੇ ਖਾਕ ਬੇਲੀ।
ਸਿਰਫ ਆਂਵਦੇ ਨੇ ਚਾਰਾ ਖਾਣ ਦੇ ਲਈ ਮੱਝਾਂ ਹੁਣ ਨਾ ਚਾਰਦੇ ਚਾਕ ਬੇਲੀ।
ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ...
ਖਾਹਿਸ਼ਾਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਵਿੱਚ ਅਤਰਿਪਤ ਰਹੀਆਂ, ਆਕੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਤਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ।
ਜਦੋਂ ਜਦੋਂ ਭੁਲਾਉਣ ਦੀ ਕਰੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼, ਯਾਦਾਂ ਤੇਰੀਆਂ ਹੋਰ ਵੀ ਆਉਂਦੀਆਂ ਨੇ।
ਹਾਵੀ ਹੁੰਦੇ ਨੇ ਫੇਰ ਰੋਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਗ਼ਮ ਸ਼ਕਲਾਂ ਭੁੱਲ ਜਾਵਣ ਮਨਭਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ।
ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਣ ਆਉਂਦੇ ਮਾਰਕਸ ਅਤੇ ਲੈਨਿਨ, ਨਜ਼ਮਾਂ ਪਾਸ਼ ਦੀਆਂ ਝੁੰਮਰ ਪਾਉਂਦੀਆਂ ਨੇ।
